.
  • تاریخ انتشار : 1400/12/14 - 14:10
  • تعداد بازدید : 126
  • زمان مطالعه : 8 دقیقه

بیان فضائل امام حسین علیه السلام با گردآوری از منابع تاریخی

عضو هیأت علمی دانشکده علوم قرآنی قم به بیان فضائل امام حسین علیه السلام با تکیه بر منابع تاریخی و شیعی پرداخت.

به گزارش ایحا، حجت الاسلام رحمان عشریه رئیس دانشکده علوم قرآنی قم در گفت و گو با خبرنگار ایحا اظهار کرد: خداوند متعال در میان مخلوقات خود، انسان های کاملی را به عنوان الگو قرار داده است. این الگوها دارای امتیازات و فضیلت های ویژه ای هستند. امام حسین علیه السلام نمونه ای برجسته از این اسوه های پاک است.

وی در ادامه به بیان فضائلی از آن حضرت پرداخت و بیان کرد: امام حسین علیه السلام مولودی است که قبل از ولادت در حالی که در بطن مادر خود، فاطمه زهرا علیها السلام بود، با ایشان به صحبت پرداخت. این وضعیت درباره حضرت زهرا علیها السلام نیز نقل شده که با مادر خود، خدیجه علیها السلام صحبت کرده است .نقل شده است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، روزی وارد خانه حضرت زهرا علیها السلام شد و در حالی که جز دخترش کسی در خانه نبود، دختر خود را در حال صحبت مشاهده نمود، وقتی علت را جویا شد، حضرت زهرا علیها السلام اظهار داشت: صحبت من با فرزندی است که در بطن من می باشد، او همدم من است و با من سخن می گوید. امام حسین علیه السلام تنها کسی است که بعد از شهادت نیز سخن گفته است. سر امام بر روی نیزه، این آیه از قرآن را تلاوت کرده است: «ام حسبت ان اصحاب الکهف و الرقیم کانوا من آیاتنا عجبا»؛ «آیا پنداشتی که اصحاب کهف و رقیم (خفتگان در غار) از آیات شگفت ما بوده اند». شاید تلاوت این آیه بر این معنا دلالت داشته باشد که همچنانکه قدرت الهی در مورد اصحاب کهف بر خواب چندین ساله ایشان تعلق گرفت و ایشان را بعد از بیدار شدن، وسیله عبرت دیگران قرار داد، شهادت آن حضرت و بقای راه و مکتب او نیز این گونه خواهد بود و به عنوان نشانه الهی در عالم معرفی خواهد شد.

وی افزود: آیات دیگری که امام حسین علیه السلام بعد از شهادت تلاوت کرده است عبارتند از: ادامه آیات سوره کهف تا آیه 14، آیه 227 از سوره شعراء، آیه 71 سوره غافر و آیه 137 سوره بقره.

عشریه در ادامه اظهار کرد: جابر بن عبدالله انصاری از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل می کند که فرمودند: «سمی الحسن حسنا لأنّ باحسان الله قامت السماوات و الارضون، واشتق الحسین من الاحسان، و علی والحسن اسمان من اسماء الله تعالی والحسین تصغیر الحسن»؛ «حسن را حسن نامیدند برای اینکه با احسان خداوند آسمان ها و زمین ها برپا شد و حسین از احسان مشتق شد، و علی و حسن دو اسم از اسم های خداوند متعال است و حسین تصغیر حسن است». در حدیث دیگری نام حضرت برگرفته از اسم الهی، یعنی «محسن» دانسته شده که خداوند می فرماید: «انا المحسن و هذا الحسین»؛ «من محسن هستم و این حسین است».

وی گفت: تبرک جستن ملائک به قنداقه حضرت، دیگر فضیلت آن امام بزرگوار در دوران کودکی ایشان بود. روزی حضرت زهرا علیها السلام فرزندش را درگهواره ندید و با اضطراب جویای فرزند عزیزش شد. رسول خدا صلی الله علیه و آله به ایشان بشارت دادند که قنداقه حسین علیه السلام را ملائک به آسمان ها برده اند تا تبرک بجویند. همچنین به دلیل اینکه ایشان خامس اصحاب کساء می باشد، از تربیت پاکانی همچون پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، امیر المؤمنین علیه السلام، فاطمه زهرا علیها السلام و امام حسن علیه السلام، برخوردار بودند، لذا حضرت خود را در روز عاشورا این گونه معرفی نمودند:

من له جد کجدی فی الوری         او کشیخی فانا ابن القمرین

در بین تمام انسان ها کیست که جدی مانند جد من، یا مربی و معلمی مانند معلم من داشته باشد.

فاطمة الزهراء امی و ابی            قاصم الکفر ببدر و حنین

من فرزند دو ماه تابناکم. مادرم فاطمه زهرا علیها السلام و پدرم [علی علیه السلام] کوبنده کفر در بدر و حنین بود.

عبد الله غلاما یافعا                   و قریش یعبدون الوثنین

آن هنگام که قریش دچار بت پرستی و عبادت لات و عزی بود.

یعبدون اللات والعزی معا            و علی کان صلی قبلتین

علی علیه السلام به بیت المقدس و بعد به سوی کعبه عبادت خدا می کرد.

 

رئیس دانشکده علوم قرآنی قم در ادامه‌ به برشمردن فضائل امام حسین در کلام الهی پرداخت و گفت: بسیاری از آیات الهی که برخی رقم آن را 128 آیه و برخی دیگر تا 250 آیه ذکر کرده اند، به اطلاق و عموم و یا به طور خاص، بر امام حسین علیه السلام تطبیق شده و یا یکی از افراد مورد نظر در آیه امام حسین علیه السلام بوده اند. مواردی مثل آیه مباهله، آیه تطهیر، آیه ذوالقربی، آیه اطعام و آیات سوره فجر که سوره فجر را سوره آن حضرت نامیده اند. امام صادق علیه السلام ضمن بیان این معنی، حضرت را صاحب «نفس مطمئنه» معرفی کرده و می فرمایند: «اقرؤوا سورة الفجر فی فرائضکم و نوافلکم فانها سورة الحسین بن علی علیه السلام وارغبوا فیها رحمکم الله تعالی؛ سوره فجر را در نمازهای واجب و مستحب خود بخوانید که سوره حسین بن علی است و در آن راغب باشید. خداوند متعال شما را مورد رحمت خود قرار دهد». ابو اسامه که در مجلس حاضر بود، گفت: چگونه این سوره مخصوص حسین علیه السلام گردید؟ امام علیه السلام فرمود: «الا تسمع الی قوله تعالی: «یا ایتها النفس المطمئنة...» انما یعنی الحسین علیه السلام فهو ذوالنفس المطمئنة الراضیة و اصحابه من آل محمد صلی الله علیه و آله هم الراضون عن الله یوم القیمة و هو راض عنهم؛ آیا این سخن خداوند متعال را نمی شنوی که [می گوید]: «یا ایتها النفس المطمئنة »، همانا حسین را قصد می کند که دارای نفس مطمئنه و راضی است و اصحاب او از آل محمد در روز قیامت از خداوند راضیند و خداوند نیز از آنان راضی است».

رحمان عشریه افزود: احادیث قدسی در مورد امام حسین علیه السلام از ناحیه ذات اقدس الهی، زیاد وارد شده است که در کتاب شریف «عوالم» جمع آوری شده است. در یک حدیث این گونه آمده است: «وجعلت حسینا خازن وحیی و اکرمته بالشهادة و ختمت له بالسعادة، فهو افضل من استشهد و ارفع الشهداء درجة و جعلت کلمتی التامة معه و حجتی البالغة عنده، بعترته اثیب و اعاقب؛ حسین را خازن وحی خویش قرار داده و او را با شهادت، کرامت بخشیدم و پایانی سعادت‌مند برای وی مقرر داشتم، او برترین شهیدان و درجه اش از همه والاتر است، کلمه تامه خود را همراه او قرار دادم و حجت رسای خویش را نزدش نهادم و به وسیله خاندان او پاداش و کیفر می دهم.»

وی امام حسین را مظهر صفات انبیاء عنوان کرد و گفت: حضرت اباعبدالله علیهم السلام همانند انبیا هدایتگر مردم بود. از غیر خدا نمی ترسید. مثل انبیای عظام الهی، اهل جهاد و شهادت بود. از متوکلین علی الله بود. از بهترین صبرکنندگان درگاه الهی بود. همانند انبیا از اصلی ترین احیاکنندگان امر به معروف و نهی از منکر بود. از علمداران مبارزه با طاغوت و وسیله تعلیم و تزکیه مردم و بیرون آوردن ایشان از زندان جهالت و ضلالت بود.

عشریه در ادامه با بیان اینکه هیچ کس به غیر از خدا و معصومین علیهم السلام نمی تواند شخص امام را معرفی کند و ویژگی های او را بیان نماید، اظهار کرد: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در معرفی ایشان فرمود: «حسین منی و انا من حسین؛ حسین از من است و من از حسینم.» «الحسن والحسین سیدا شباب اهل الجنة؛  حسن و حسین دو آقای جوانان بهشتند.» «ان لقتل الحسین حرارة فی قلوب المؤمنین لاتبرد ابدا؛  براستی که برای قتل حسین حرارتی در دل های مؤمنان است که هرگز خاموش نمی شود.» و «احب الله من احب حسینا؛ خداوند هرکه را که حسین را دوست بدارد، دوست می دارد». امام علی علیه السلام به فرزند خود نظر کردند و فرمودند: «یا عبرة کل مؤمن، فقال: انا یا ابتاه؟ قال: نعم یا بنی؛ ای اشک هر مؤمن. [امام حسین علیه السلام] گفت: من ای پدر؟ فرمود: بله فرزندم». همچنین حضرت فاطمه زهرا علیها السلام درباره آن حضرت چنین می فرمایند: «فلما صارت الستة کنت لا احتاج فی اللیلة الظلماء الی مصباح و جعلت اسمع اذا خلوت فی مصلای التسبیح و التقدیس فی باطنی؛ آنگاه که حسین علیه السلام (هنگام بارداری) به شش ماهگی رسید، در شب تاریک به چراغ نیاز نداشتم و هنگام عبادت خدا و خلوت با حق، صدای تسبیح و تقدیس [وی را] در باطن خود می شنیدم».

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم در ادامه به بیان فضائل حضرت از زبان دیگر معصومین علیهم السلام پرداخت و بیان کرد: امام سجاد علیه السلام در شهر شام، هنگام معرفی خود چنین فرمود: «انا ابن من بکت علیه ملائکة السماء، انا ابن من ناحت علیه الجن فی الارض و الطیر فی الهواء؛ من فرزند کسی هستم که ملائکه آسمان بر او گریست، من فرزند کسی هستم که جن در زمین و پرندگان در هوا بر او نوحه خواندند.

وی افزود:  امام باقر علیه السلام نیز فرمودند: «ما بکت السماء علی احد بعد یحیی بن زکریا الا علی الحسین بن علی علیهما السلام فانها بکت علیه اربعین یوما؛ [ملائکه] آسمان بعد از یحیی بن زکریا بر هیچکس گریه نکرد مگر بر حسین بن علی علیهما السلام که چهل روز بر او گریه کرد». امام صادق علیه السلام در این خصوص فرمود: «حنکوا اولادکم بتربة الحسین علیه السلام فانه امل کل داء؛ کام فرزندان خود را با ربت حسین علیه السلام بردارید که شفای هر مرض است».

  • گروه خبری :
  • کد خبر : 6285
کلمات کلیدی

نظرات

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

نظر دهید